Οι Μεγάλοι Ποιητές στα… πόδια της Φιλιώς Βασιλάκη… (Α’ μέρος)

0
37

Του Αντρέα Καρακούση

Το κείμενο αυτό είναι αφιερωμένο στη Φιλιώ Βασιλάκη. Αλλά δεν είναι εξ ολοκλήρου δικό μου. Αντίθετα, περιέχει δικά μου μικρά κείμενα και κάτω από κάθε δικό μου τέτοιο κείμενο υπάρχει πάντα ένα ποιητικό κείμενο κάποιου σημαντικού προσώπου.

Έψαξα και βρήκα μερικά από τα πιο ωραία ερωτικά ποιητικά κείμενα διαφόρων Ελλήνων ποιητών και τα δένω σε ένα ενιαίο και νέο δημιούργημα για τη μοναδική και αξεπέραστη Φιλιώ μου…

Το κείμενο γράφτηκε σε στιγμές απελπισίας και γι’ αυτό είναι πονεμένο και εξαιρετικά ευαίσθητο. Ένα πέπλο ανασφάλειας τυλίγεται γύρω του κάθε στιγμή και το κάνει ακόμα πιο απελπισμένο…

Έπρεπε όμως να γραφτεί… – Ήταν μεγάλη η ανάγκη η ψυχολογική και η συναισθηματική που το γέννησε. Μιλάει για την καλύτερη και την πιο όμορφη γυναίκα και αυτό – πέρα από τα σημαντικά κείμενα – είναι που το κάνει σημαντικό…

Το αφιερώνω στη Φιλιώ λοιπόν αλλά και στη Φαίδρα, στον Βαγγέλη και στη Μαρίνα.

Τέλος, στο αφιέρωμα ήταν να μπουν τραγούδια που ερμήνευσε ο Γιάννης Πουλόπουλος, ο αγαπημένος της τραγουδιστής. Όμως, εχθές έφυγε από τη ζωή ο άλλος μεγάλος ερωτικός, ο Τόλης ο Βοσκόπουλος. Και έτσι αποφάσισα τα μισά κομμάτια να είναι κομμάτια που ερμήνευσε εκείνος…

Ας ξεκινήσουμε…

Ακόμα δεν πρόλαβα να σου πω τα πιο όμορφα πράγματα που θέλω να σου πω… – Μα θα έρθει μια μέρα που θα αναβλύσουν από μέσα μου για να σου φωτίσουν το βλέμμα και να σου χαϊδέψουν την καρδιά…

Η πιο όμορφη θάλασσα

είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει.

Τις πιο όμορφες μέρες μας

δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα.

Κι αυτό που θέλω να σου πω,

το πιο όμορφο απ’ όλα,

δε σ’ τό ‘χω πει ακόμα…

Ναζίμ Χικμέτ

2.

Δεν είσαι απλώς το άλλο μισό… – Είσαι η αρχή και το τέλος, το νόημα κάθε μέρας, ένας τρόπος για να κυλάει πανέμορφα η ζωή και να μη με δέρνει η μοναξιά και ο φόβος…

Και σήμερα δεν είσαι εδώ.

Και σήμερα χωρίς το άλλο μισό του κόσμου η μέρα κύλισε.

Οδυσσέας Ελύτης

Οδυσσέας Ελύτης

3.

Δε θέλω να μου δίνεις πόνο μα μόνο το πιο γοητευτικό σου χαμόγελο… – Μπορώ να σε περιμένω μέχρι να γυρίσεις… όμως ως τότε εγώ δε θα χαμογελάω…

Με πόνεσες μέχρι θανάτου και σ΄ευχαριστώ.

Για να πoνέσω τόσο φρικτά, φαντάσου πόσα μου χάρισες.

Μάρω Βαμβουνάκη

4.

Κοίτα να μην ξεχαστείς… – Εδώ, μέσα στο σκοτάδι μια καρδιά πιστή περιμένει να της δώσεις λίγο φως…

Μ’ ακούς;

Οι δρόμοι όλης της γης βγαίνουνε στην καρδιά μου.

Μην ξεχαστείς.

Τ’ ακούς;

Να ‘ρθείς.

Νικηφόρος Βρετάκκος

5.

Πίστεψα τους ανθρώπους όταν είχα ανάγκη να σε κρατήσω ζωντανή στη μνήμη μου. Πίστεψα και έφτασα στην πόρτα τους και με χτύπησαν αλύπητα και με άφησαν μέσα στην καυτή ερημιά να κλάψω μέχρι να σηκωθώ ξανά και να σύρω μια μεγάλη κραυγή:

΄΄Θα σε περιμένω΄΄, φώναξα μέσα στην ερημιά και σείστηκε ο κόσμος από την ακατανίκητή μου θέληση…

Αφού έζησα όλο το μαρτύριο της ελπίδας, έφτασα στο πιο απάνθρωπο έγκλημα.
Να πιστέψω στους ανθρώπους.

Τάσος Λειβαδίτης

6.

Προς το παρόν, ας ζήσω. Και όσο αντέξω χωρίς να σε έχω δίπλα μου… – Οι αντοχές μειώνονται και φεύγουν και χάνονται…

Θέλω να ξέρεις μόνο πως είμαι εδώ

Ότι και να γίνει.

Όπως και να είσαι.

Ότι κι αν συμβεί. Ωραία;

Προς το παρόν, αγάπα με.

Το έχω ανάγκη.

Αλκυόνη Παπαδάκη

7.

Μ’ ακούς; Γυρίζω στα δάση και στους δρόμους της νύχτας και φωνάζω τ’ όνομά σου: ΄΄Φιλιώ… μ’ ακους;΄΄

Ποιος μιλεί στα νερά και ποιος κλαίει – ακούς;
ποιος γυρεύει τον άλλο, ποιος φωνάζει – ακούς;

Είμ’ εγώ πού φωνάζω κι είμ’ εγώ πού κλαίω, μ’ ακούς;
Σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ, μ’ ακούς;

Οδυσσέας Ελύτης

8.

Ας είμαστε μαζί και ας μη λυθεί κανένα πρόβλημα του κόσμου… – Να σου αγγίζω μόνο το χέρι και να περπατάμε μαζί όπως ως τώρα στη ζωή…

Θυμάσαι ένα χειμωνιάτικο πρωινό, που ήρθα και σε ξύπνησα χωρίς να με περιμένεις;

Σε πήρα από το χέρι και περπατήσαμε στους δρόμους, μέσα στο κρύο και στη βροχή.

Δεν κάναμε τίποτα σπουδαίο. Δεν λύσαμε κανένα πρόβλημα του κόσμου.

Κρατιόμαστε χέρι-χέρι, λέγαμε ό,τι μας ερχόταν στο κεφάλι και γελούσαμε.

Δε σου είπα πόσο είχα ανάγκη εκείνη την ημέρα να σε δω.
Πως δεν άντεχα να κουβαλήσω ως το βράδυ την ψυχή μου.

Δε σου είπα πόσο μου είχες λείψει…

Αλκυόνη Παπαδάκη

9.

Κάθομαι δίπλα στα κύματα και περιμένω να γυρίσεις… – Κοιτάω πάντα βορειοδυτικά… – Κάπου εκεί μακριά ξοδεύεις τις μέρες σου, μακριά μου… – Θέλω να πάρεις το δρόμο του γυρισμού και να φτάσεις μέσα στην αγκαλιά μου και εκεί να κοιμηθείς σαν ένα μικρό απροστάτευτο μωρό…

Ήμουν έτοιμος να πέσω στα κύματα, όταν πέρασε ξαφνικά ένα θαλασσοπούλι και μου ψιθύρισε:

«Έι ψιτ… εσένα μιλάω.
Μου παράγγειλε η ζωή να σου δώσω ένα φιλί.»

Αλκυόνη Παπαδάκη

10.

Η νύχτα, το σκοτάδι του ασφυκτικού δωματίου με αγκαλιάζει και με πνίγει. Κρατώ όμως μέσα στην καρδιά μου το βλέμμα σου και τα όμορφα χρυσαφένια σου μάτια ζωντανά και πιάνομαι από τον ώμο σου για να μη σωριαστώ…

Την αγάπη μας αύριο θα τη διαβάζουν

τα παιδιά στα σχολικά βιβλία,

πλάι στα ονόματα των άστρων

και τα καθήκοντα των ανθρώπων.

Αν μου χάριζαν όλη την αιωνιότητα χωρίς εσένα

θα προτιμούσα μια μικρή στιγμή πλάι σου.

Θα θυμάμαι πάντα τα μάτια σου, φλογερά και μεγάλα

σα δυο νύχτες έρωτα μες στον εμφύλιο πόλεμο.

Α! ναι, ξέχασα να σου πω,

πως τα στάχυα είναι χρυσά κι απέραντα

Γιατί σ’ αγαπώ.

Τάσος Λειβαδίτης

11.

Έφυγα από το σπίτι μας, το σφράγισα και δε θα ξαναγυρίσω εκεί αν δε γυρίσουμε μαζί…

Στο τραπέζι που τα πίνω
λείπει το ποτήρι σου,
λείπουν τα γλυκά σου λόγια
που άκουγα απ’ τα χείλη σου.

Η θύμησή σου τη νύχτα αυτή
μες στην καρδιά μου είναι καρφί.

Όπου ρίξω τη ματιά μου
βλέπω την σφραγίδα σου,
κι αν ματώνει η καρδιά μου,
ζω με την ελπίδα σου.

Η θύμησή σου τη νύχτα αυτή
μες στην καρδιά μου είναι καρφί.

Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου

12.

Τ’ αηδόνι ξεκίνησε να έρθει να σε βρει… – Μα στο δρόμο πληγώθηκε και στάθηκε  για λίγο στη γη να ξεκουραστεί… – Μα ούτε στιγμή δεν άφησε από το στόμα του το γράμμα που το παρακάλεσα να σου φέρει. Το γράμμα με τα γλυκά μου λόγια τα παραπονεμένα…

Όταν βλέπετε να κλαίω
κάπου μέσα μου πονεί
πληγωμένο αηδονάκι
που του πήραν τη φωνή

Όταν βλέπετε να πίνω
στης ταβέρνας τη γωνιά
θέλω λίγο να ζεστάνω
της καρδιάς την παγωνιά

Κι όταν δείτε να γελάω
σαν το ξένοιαστο παιδί
σαν παλιά πως μ’ αγαπούσε
στ’ όνειρό μου θα `χω δει

Λευτέρης Παπαδόπουλος

13.

Σου στέλνω το δάκρυ μου εκεί στα ξένα που είσαι, σου στέλνω την ύπαρξή μου, όλες μου τις ελπίδες, όλα μου τα όνειρα… – Σε περιμένω…

Ξενιτεμένο μου πουλί
εκεί στα ξένα που `σαι
σου στέλνω μήλο σέπεται
κυδώνι μαραγκιάζει

Σου στέλνω και το δάκρυ μου
σ’ ένα μικρό μαντίλι
το δάκρυ μου είναι καφτερό
και καίει το μαντίλι

Ξενιτεμένο μου πουλί
εκεί στα ξένα που `σαι
ξένοι σου πλένουν τα σκουτιά
ξένοι στα σαπουνίζουν

Στα πλένουν μια στα πλένουν δυο
στα πλένουν τρεις και πέντε
κι από τις πέντε κι ύστερα
τα ρίχνουν στο σοκάκι

Πάρε ξένε μ’ τα ρούχα σου
πάρε και τα σκουτιά σου
και σύρε στην πατρίδα σου
σε καρτερεί η φαμελιά σου.

Γιώργος Αρμένης

14.

Το ποτάμι του έρωτά μας δε θα γυρίσει ποτέ πίσω…

Θα ρέει ασταμάτητα και αιώνια και θα ποτίζει τη γη και τον αέρα με τα πιο όμορφα νερά.

Και η Γη θα ανθίζει και θα προσφέρει τα πιο όμορφά της αρώματα και τα πιο όμορφά της χρώματα.

Που θα είναι όλα καρπός της αθάνατης ομορφιάς σου και της μοιραίας σου ύπαρξης…

Αποκλείεται σου είπα, αποκλείεται σου λέω

να `ρθει μέρα που να σ’ αγαπώ πιο λίγο

τη ψυχή μου θα σου δώσω, στο φιλί το τελευταίο

Αποκλείεται να φύγω, αποκλείεται σου λέω

Ανησυχείς μήπως σ’ αφήσω και με κοιτάς με ύφος μελαγχολικό

Τι θες λοιπόν να σ’ απαντήσω

αν τα ποτάμια πάνε πίσω θα πάψω εγώ να σ’ αγαπώ

Αποκλείεται σου είπα…

Ποια είναι που θα κερδίσει τον εαυτό μου που τον κέρδισες εσύ

αν βγει ο ήλιος απ τη Δύση, τότε η καρδιά μου θα σ’ αφήσει

μα τη καρδιά μου θα μισεί

Αποκλείεται…

Πυθαγόρας

Η Φαίδρα και η Έρρικα… τα καλά παιδάκια…

 

 

—————Φιλιώ—————-

————-Βασιλάκη————–

 

… Ήταν ένα κείμενο του Αντρέα Καρακούση για τη Φιλιώ Βασιλάκη…

Το αφιέρωμα θα συνεχιστεί…

Όσο πιο μεγαλειώδης είναι μια γυναικεία ύπαρξη τόσο τα μολύβια των ποιητών και των ερωτευμένων πιάνουν δουλειά…

Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη.

Το σύνολο του περιεχομένου του Hellas-Today.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του, σε οποιοδήποτε μέσo, μετά από ή χωρίς επεξεργασία, αν δεν υπάρχει γραπτή άδεια του εκδότη.