Η Έλλη της καρδιάς μας, η Έλλη μας η αξέχαστη… (Πρώτο μέρος)

Η ζωή στα Μελίσσια, η Έλλη, η Φιλιώ, η Μίλη και η Κύνθια
0
81

Του Αντρέα Καρακούση

Η Έλλη σήμερα αναπαύεται κάτω από τη Γη, κάτω από τα μοναχικά δέντρα και τα χορτάρια του δάσους. Αυτό το πανέμορφο πλάσμα, αυτό το ακριβό κομψοτέχνημα κατοικεί για πάντα πια μέσα στη Γη και έχει πάρει εκεί μαζί της ένα κομμάτι της όποιας αθωότητας μου απέμεινε πάνω στον σκληρό αυτό κόσμο…

Πριν όμως συμβεί αυτό το θλιβερό γεγονός του τέλους της, στις 13 του Δεκέμβρη του 2019, εγώ και η Έλλη ή μάλλον η Φιλιώ, η Έλλη και εγώ ζήσαμε μια πολύ σημαντική ιστορία στη ζωή, μια ιστορία που μετρούσε και μετρά ένα σωρό από μεγάλες στιγμές και ένα σωρό από περιπέτειες…

Ήταν Μάης του 2018 όταν η σχέση μου, η Φιλιώ Βασιλάκη έφυγε για την Κρήτη αφού βρήκε μια εργασία εκεί για την καλοκαιρινή περίοδο. Έμεινα μόνος στη Νίκαια του Πειραιά με μόνη παρέα πια την Έλλη…

Η Έλλη

Ως τότε, είχα ήδη πολύ καλή επαφή με αυτό το άγιο πλάσμα, τη θρυλική Έλλη. Κι όμως! Δεν μπορώ να πω πως την είχα αγαπήσει. Άλλωστε, ήταν ένα σκυλί που γνώρισα το Σεπτέμβρη ή αρχές του Οκτώβρη του 2015 όταν ξεκίνησε η σχέση μου με τη Φιλιώ Βασιλάκη, μία πανέμορφη και χαρισματική γυναίκα που όμοια δε γνώρισα και δε θα γνωρίσω ποτέ…

Πριν όμως μιλήσω για όλα αυτά τα γεγονότα, να αναφέρω ως ήρθε η Έλλη στα χέρια της Φιλιώς. η Έλλη ήρθε στα χέρια της όταν αποφάσισε να ζητήσει σε κάποιον Κρητικό να της στείλει ένα πολύ ωραίο Ντόμπερμαν. Τότε, η Έλλη ταξίδεψε με καράβι και η Φιλιώ την παρέλαβε όταν εκείνη έφτασε στον Πειραιά

Επιστρέφοντας στα γεγονότα αυτής της γνωριμίας, τότε, Φθινόπωρο του 2015, άρχισα να ανεβαίνω στα Μελίσσια, στο σπίτι της Φιλιώς που βρισκόταν ένα βήμα από το Σισμανόγλειο. Η γνωριμία μου με την περιοχή ήταν πολύ σημαντική! Η περιοχή ήταν πανέμορφη και αργότερα όταν η Φιλιώ αποφάσισε να φύγουμε από το σπίτι της οδού Θήρας… μια βαθιά στεναχώρια με κυρίευσε…

Έγραφα όμως για την περιοχή, για το σπίτι των Μελισσίων. Γύρω από το σπίτι υπήρχαν απίστευτα όμορφα πάρκα και πολύ μεγάλοι δρόμοι. Έτσι, αγάπησα αμέσως τα Βόρεια Προάστια στα οποία ποτέ δεν είχα ζήσει. Πάντα άκουγα για τα Βόρεια προάστια και ήμουν και μαθητής σε ένα σχολείο της Αγίας Παρασκευής κάποτε. Όμως, δεν είχα ζήσει σε κάποια γειτονιά των Βορείων Προαστίων.

Τώρα, όμως, κατοικούσα τις μισές μέρες τουλάχιστον εκεί και ήταν κάτι πρωτόγνωρο για’ μένα. Ειδικά, δεν μπορώ να ξεχάσω τις βόλτες μαζί με την Έλλη και τη Φιλιώ στα κοντινά πάρκα. Η Φιλιώ έπαιρνε την Έλλη με το λουρί να την πάει βόλτα και τότε η Έλλη τρελαινόταν και έβαζε όλη της τη δύναμη για να φτάσει μια ώρα αρχύτερα στο πάρκο. Όταν φτάναμε εκεί, άρχιζε ένα ξέφρενο παιχνίδι!

Η αδάμαστη στη δύναμη Έλλη έτρεχε ασταμάτητα για να κυνηγήσει τις πέτρες που πετούσε ασταμάτητα και με φανερό ενθουσιασμό η Φιλιώ… – Έτρεχε, έτρεχε, έτρεχε ασταμάτητα μέχρι που πια η γλώσσα της από την τρεχάλα έβγαινε έξω και ακουμπούσε το χώμα! Η καρδιά της χτυπούσε δυνατά και καθόταν κάτω στο χώμα για να μπορέσει να πάρει μια ανάσα…

Είχε φτάσει η ώρα της επιστροφής στο σπίτι. Επιστρέφαμε λοιπόν και τότε η Έλλη έπεφτε μέσα στο μπωλ με το νερό για να το πιει όλο μέχρι την τελευταία σταγόνα! Και όχι μόνο αυτό! Έπεφτε τότε πάνω στα κόκαλα που παίρναμε γι’ αυτήν από το κρεοπωλείο της Σισμανογλείου και για πολύ ώρα ασχολιόταν με αυτά…

Από την περίοδο όμως των Μελισσίων θυμάμαι και άλλα πράγματα. Και δεν αναφέρομαι στη γενικότερη ζωή μου στα Μελίσσια αλλά μόνο σε περιστατικά που αφορούσαν το θέμα αυτού του κειμένου, την Έλλη μας…

Μια πολύ ζεστή καλοκαιρινή μέρα η Φιλιώ μου είπε να βγω στην αυλή του σπιτιού και να δω που είναι η Έλλη. Βγήκα τότε και άρχισα να την ψάχνω. Δεν την έβρισκα όμως σε κανένα σημείο του οικοπέδου. Τότε, παρατήρησα ότι υπήρχε μια μικρή κρύπτη σε ένα σημείο του τοίχου. Η Έλλη μας λοιπόν είχε μπει μέσα και είχε χωθεί βαθιά στην κρύπτη για να γλιτώσει από τη ζέστη… – Πραγματικά, όταν είδα ότι είχε κάνει αυτή την επιλογή να μπει εκεί μέσα… εντυπωσιάστηκα πάρα πολύ…

Μια άλλη μέρα πάλι, χειμωνιάτικη αυτή τη φορά, ξεκινήσαμε με τη Φιλιώ να πάμε από τα Μελίσσια στην Αθήνα. Πήραμε, λοιπόν, ένα λεωφορείο ώστε να πάμε στη σχολή της Φιλιώς στο κέντρο. Ενώ όμως είχαμε ξεκινήσει, άρχισε να βρέχει και τότε η Φιλιώ αναστατώθηκε διότι θυμήθηκε πως είχε αφήσει την Έλλη έξω στην αυλή και ήταν εύκολο να βραχεί… – Ήταν τόσο καλό αυτό το σκυλί – παιδί που πραγματικά δε θα ήθελε κανείς να μείνει εκεί έξω και να βρέχεται…

Η Έλλη είχε, όμως, και ένα άλλο χαρακτηριστικό που έχουν εν πολλοίς όλα τα σκυλιά… – Όταν ο ουρανός γέμιζε με αστραπές, τότε άρχιζε να φοβάται και να τρέμει! Μάλιστα έτρεμε πάρα πολύ το στόμα της και ακούγονταν τα δοντάκια της να τρίζουν… – Τότε, άρχιζε να ψάχνει να βρει σημείο του σπιτιού για να κρυφτεί! Αλλά δεν ήταν πάντα εύκολο να βρει ένα τέτοιο σημείο. Όταν πάντως τη φόβιζαν οι αστραπές, ούτε η ανθρώπινη αγκαλιά δεν μπορούσε να την ηρεμήσει…

Η Έλλη πολύ μικρή…

Η Έλλη μας ήταν και ένας φοβερός φύλακας! Κάποτε έπρεπε να μπουν κάποιοι πυροσβέστες μέσα στο σπίτι αλλά όσο και αν προσπαθούσαμε να την ησυχάσουμε, ήταν αδύνατο! Κάποιος από όλους μάλιστα έκανε μια απόπειρα και παραλίγο η Έλλη να τον αρπάξει! Την τελευταία στιγμή γλίτωσε από τα δόντια της… – Αυτό το άγιο παιδί…  ήθελε να προστατέψει τη μαμά της τη Φιλιώ και δε σήκωνε και πολλά πολλά…

Η Έλλη μας όμως ήταν και πολύ ζηλιάρα! Πριν να πάρει η Φιλιώ την Έλλη, είχε ένα πολύ καλό και πολύ έξυπνο σκυλάκι, τη Μίλη, ένα Μαλτεζάκι πολύ σπιρτόζικο… – Γι’ αυτό, θα μιλήσουμε σε άλλο μέρος του αφιερώματος…

Η Μίλη…

Αργότερα, την εποχή που γνώρισα τη Φιλιώ, ήρθε για φιλοξενία στο σπίτι των Μελισσίων και ένα άλλο σκυλάκι. Αυτό.. το βάφτισα εγώ. Το είπαμε Κύνθια και ήταν πολύ μικρό στην ηλικία. Μάλιστα θυμάμαι πως το βράδυ που κοιμόμασταν, αυτό κοιμόταν μαζί μας στο κρεβάτι και όλη τη νύχτα ήταν ξύπνιο και περπατούσε πάνω στο κρεβάτι.. φυσικά ξυπνώντας με μέσα στη μαύρη νύχτα…

Που θέλω όμως να καταλήξω… – Η Έλλη, λόγω μεγάλης ανασφάλειας, δεν ανεχόταν κανένα από τα δύο και πιο πολύ δεν ανεχόταν τη Μίλη. Τι και αν μάλιστα η Μίλη προηγείτο της Έλλης σαν μέλος της οικογένειας… – Συχνά, η Έλλη έκανε άγριες επιθέσεις στη Μίλη. Την έβαζε κάτω και ήταν σα να την απειλούσε, σαν να τη μάλωσε αλλά πολύ έντονα… – Μάλιστα, είναι γεγονός πως μια φορά  της έκανε μια τέτοια επίθεση που της άνοιξε στο λαιμό μια βαθιά πληγή. Τότε, τα πράγματα ήρθαν στα όριά τους και ήταν ευτύχημα που η Μίλη δεν έπαθε κάτι χειρότερο… – Στην Κύνθια όμως επειδή ήταν πολύ μικρή στην ηλικία, η Έλλη δεν έκανε επιθέσεις…

Αυτή πάνω κάτω ήταν η ζωή με την Έλλη και τη Φιλιώ στα Μελίσσια. Μα όλα κάποια μια μέρα τελειώνουν. Ήρθε η ώρα που μου ανακοινώθηκε ότι θα έπρεπε να φύγουμε από αυτό το σπίτι… – Ένα σπίτι που έμελλε να μείνει βαθιά χαραγμένο στη μνήμη μου για πολλούς λόγους. Πάνω απ’ όλα διότι ήταν ένα μυστηριακό σπίτι σε μια πολύ όμορφη περιοχή… – Όμως για το σπίτι αυτό θα γράψω σε άλλο κείμενο αν έρθει η ώρα να μιλήσω για άλλες πτυχές αυτής της σχέσης.

Μια μέρα λοιπόν τελείωσε η διαμονή στα Μελίσσια. Και όχι μόνο αυτό! Μου ανακοινώθηκε ότι θα πηγαίναμε σε μία περιοχή του Πειραιά. Εγώ τον Πειραιά τον γνώριζα καλά καθώς εκεί ήταν και είναι το πατρικό μου σπίτι. Μα πραγματικά την περιοχή στην οποία αποφασίστηκε να πάμε… ούτε στους πιο τρελούς μου εφιάλτες δεν θα μπορούσα να τη φανταστώ…

Επρόκειτο για μία περιοχή που βρισκόταν στα όρια του Πειραιά με τη Δραπετσώνα. Μια μέρα ξεκινήσαμε από τα Μελίσσια να πάμε να δούμε την περιοχή και το συγκεκριμένο σπίτι. Η Φιλιώ μάλιστα το είχε ήδη δει, αλλά εγώ όχι… – Τελικά μια μέρα πήραμε το αμάξι και φτάσαμε έξω από την πολυκατοικία. Δεν ήταν απλώς μια λαϊκή γειτονιά! Ήταν κάτι πολύ διαφορετικό…

Στο δεύτερο μέρος όμως του αφιερώματος για την Έλλη, θα μιλήσω λίγο πάλι περισσότερο για το υπέροχο αυτό Ντόμπερμαν και λιγότερο για οτιδήποτε άλλο… – Θα περιγράψω λίγο λίγο την προσωπική μου περιπέτεια με το σκυλί-παιδί αυτό που έμελλε να καταγράφει μέσα στην καρδιά μου σαν μια αξέχαστη και καταλυτική ύπαρξη…

Δημοσίευση κειμένου: 13 Μαρτίου 2021

Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη.

Το σύνολο του περιεχομένου του Hellas-Today.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του, σε οποιοδήποτε μέσo, μετά από ή χωρίς επεξεργασία, αν δεν υπάρχει γραπτή άδεια του εκδότη.